Een mantelzorgwoning in onze tuin in Goor: zo regelden we de stroom

De vergunning bleek het makkelijkste deel, want die hadden we niet eens nodig. Een mantelzorgwoning in het achtererf mag in veel gevallen vergunningvrij, zolang er echt sprake is van mantelzorg. Waar ik veel langer over heb nagedacht, stond in geen enkele folder van de leverancier, namelijk hoe de stroom van ons huis naar het huisje achterin de tuin komt.

Mijn vader is eenentachtig, sinds vorig jaar weduwnaar, en woonde tot deze zomer alleen in een te groot huis met een trap die hij steeds minder vertrouwde. Wij wonen aan de rand van Goor, met een diepe tuin die doorloopt tot aan een weiland, niet ver van de Regge. Er was ruimte genoeg. Het plan was snel gemaakt, de uitvoering kostte meer hoofdbrekens.

Een eigen aansluiting of meeliften op ons huis

Mijn eerste gedachte was een eigen aansluiting met een eigen meter, zodat mijn vader zijn eigen energiecontract kon afsluiten. Dat bleek niet zo eenvoudig. Een netbeheerder geeft een tweede aansluiting op een perceel meestal alleen als de woning een eigen adres heeft, en een mantelzorgwoning hoort juist bij het hoofdhuis. Daarbij kost een nieuwe aansluiting geld en tijd, en die tijd hadden we niet.

Dus werd het meeliften op onze eigen aansluiting. Wij hebben 3×25 ampère, de standaard in de meeste woningen, en de vraag was of dat genoeg zou zijn. Het huisje kreeg een inductiekookplaat, een kleine boiler, een wasmachine en een airco die ook kan verwarmen. Samen met ons eigen verbruik kan dat op een koude avond flink oplopen. De monteur heeft het voor ons doorgerekend. Het paste, maar met weinig marge, en hij raadde aan om later bij een laadpaal of warmtepomp eerst opnieuw te kijken, omdat een zwaardere aansluiting bij de netbeheerder lang kan duren.

Een tussenmeter voor de eerlijkheid

Mijn vader wilde per se zijn eigen stroom betalen. Daarvoor kwam er een tussenmeter in de verdeelkast van het huisje, een gecertificeerde kWh-meter die precies bijhoudt wat hij verbruikt. Op de eerste van de maand schrijven we samen de stand op aan de keukentafel. Het is een klein ritueel geworden, met koffie en een plak krentenbrood, en het voorkomt elk gedoe over geld.

De kabel door de tuin en de kast in het huisje

Voor het graafwerk en de aansluiting hebben we Elektricien Goor gevraagd. Vanuit onze groepenkast loopt nu een aparte, zwaar uitgevoerde voedingsgroep naar het huisje. De grondkabel ligt in een mantelbuis op ongeveer zestig centimeter diepte, zodat een spade of een paal van een nieuw hekje er niet zomaar doorheen gaat. De kabeldikte is berekend op de afstand van bijna twintig meter, omdat je bij een lange kabel anders spanningsverlies krijgt.

In het huisje zelf hangt een eigen kleine groepenkast met aardlekbeveiliging en aparte groepen voor de kookplaat op perilex, de wasmachine, de airco en de verlichting. Gaat er iets mis bij mijn vader, dan zitten wij niet ook in het donker. Een idee van de monteur vond ik achteraf het slimst. De rookmelders in het huisje zijn draadloos gekoppeld aan die van ons. Als er bij hem iets brandt, gaat bij ons in de gang ook het alarm.

Langs het tuinpad hangen nu drie lampjes op een schemerschakelaar, zodat mijn vader ’s avonds veilig naar ons kan lopen. Hij doet dat vaker dan ik had gedacht, meestal rond half acht, net als het journaal begint. Als ik iemand die aan hetzelfde begint één ding mag meegeven, dan is het om Elektricien Goor of een andere vakman al te bellen voordat het huisje wordt besteld. De rest volgt dan vanzelf.